Motorcrossterrein

 

In het nieuws
Motorcrossterrein (5)


Brabants Dagblad, woensdag 16 februari 2011

MOTORCROSS BEZUIDENHOUT

Binnenkort wordt er - tegen de uitspraak van de Raad van State in - weer gecrosst op motorcrossterrein Bezuidenhout in Boekel. Voor- en tegenstanders aan het woord.
 Crossterrein splijt buurt en families

Slechts één omwonende zou steeds tegen het crossterrein in Boekel zijn geweest.
En die is vertrokken. Verder zou héél Boekel voor het crossterrein zijn. Zo gaan althans de verhalen. Die kloppen niet.

door Lieke Mulder

BOEKEL
 Op het omstreden motorcrosscircuit Bezuidenhout in Boe­kel worden aanstaande zaterdag en zondag en op 12 maart crosswedstrijden gehouden. De gemeente gaf een evenementenvergunning af, ondanks het feit dat het terrein officieel al dicht is. In tegenstelling tot wat motorclub MC Boekel stelt, is het niet zo dat slechts één of enkele omwonenden tegen het motorcrossterrein zijn. Al in 2005 werd bij de gemeente een lijst met honderd handtekeningen tegen het terrein ingediend. Veertig werden ontvankelijk verklaard.

De crossvereniging doelde steeds op Hans Kempkes, de man die al voor 2005 bezwaar maakte. Hij is inmiddels verhuisd, maar de overige bezwaarmakers die later van zich lieten horen, wonen er nog steeds. Nog in 2005 stelde toenmalig burgemeester Driek van de Von­dervoort: Het is toch gek dat dat in een dorp met 9.400 inwoners één persoon ervoor kan zorgen dat iets wordt opgedoekt dat al veertig of vijftig jaar bestaat. Bijna alle buren hebben geen probleem met het terrein.

Maar er zijn wel degelijk meer mensen die bezwaar hebben, zo blijkt uit een rondgang door het Brabants Dagblad. Ze willen liever niet met naam en toenaam in de krant. Een omwonende van Het Bezuidenhout:  Er hangt een sfeer van intimidatie. Mensen durven hun nek niet meer uit te steken.

Nee, ik wil niet met mijn naam in de krant. Ik weet van families waar ruzie is om het crossterrein.

In elke familie in Boekel is wel een crosser. Dan is het heel moeilijk om tégen te zijn.

Voorzitter Peter van Uden van motorcrossvereniging MC Boekel stelt dat weinig omwonenden tegen het terrein zijn:  Het gaat er maar om welke straal je neemt. Ik heb nog brieven liggen met tientallen handtekeningen van omwonenden die juist voor het crossterrein zijn. Natuurlijk zijn er tegenstanders. Maar als er 95 voor zijn en vijf tegen, dan noem ik het geen democratie als het dan toch dicht moet. Van intimidatie is volgens hem geen sprake: Maar als je als eenling ergens tegen bent in een dorp, dan kan ik me voorstellen dat je het moeilijk hebt. Ik zou zeg­gen, ga ergens anders heen, waar je geen problemen hebt. Bedreigingen komen niet van ons uit. Ieder­een mag zeggen wat hij wil.

Er hangt hier een sfeer van intimidatie

Ze wonen aan Het Bezuidenhout en hadden jaren last van het crossen. Het is echt een enorme herrie als de wind deze kant op staat.

Z
omaar aanbellen bij een omwonende van het crossterrein levert direct een fel tegenstander op. Er zou maar één bezwaarmaker zijn en die nu verhuisd is? Laat me niet lachen. Hij woont vlak bij het terrein, aan Het Bezuiden­hout. En ja, hij is enorm opgelucht dat het terrein nu definitief ver­dwijnt. Eindelijk verlost van de herrie. Zijn vrouw is een echte Boekelse. Zij: Toen ik klein was, toen waren er op woensdag drie, op zaterdag misschien zeven cros­sers. Daar viel nog wel mee te le­ven. Maar het werd steeds druk­ker. In de regio werden terreinen gesloten en dan kwamen ze hier naartoe. Hij: De overlast werd er­ger. Op een gegeven moment wa­ren ze ook elke dag met een bull­dozer grond aan het wegschrapen. Nee, niet alleen op woensdag en zaterdag, Elke dag. Eigenlijk is dat later ons geluk gebleken. Want het circuit is nu vaak te nat en dan kunnen ze niet crossen. Toen de bosgrond nog niet weggeschraapt was, liep het water veel makkelij­ker weg.

Het paar trok niet meteen aan de bel. Hij: We wisten dat het ge­doogd werd en dat er gesproken werd over een regionaal crosster­rein. Daar wachtten we op. Zij: Wij hadden ook gehoopt en verwacht dat dit crossterrein weg moest, zo midden in het bos.

Maar toen in 2005 bekend werd dat de gemeente het bestemmings­plan wilde wijzigen, kwamen ze wel in het geweer. Zij: Dat ging toen heel sneaky, we hadden als omwonenden niet eens een brief gekregen. Gelukkig kwamen we er nog net op tijd achter. Ja, en dan ga je wel actie ondernemen. Want na legalisatie kan je er nooit meer wat tegen doen.

Hij: Dat verhaal dat er maar één persoon was die last had, dat is on­zin. Oké, die man, Hans Kempkes, was er wel al eerder mee bezig.

Maar toen ze het wilden legalise­ren, zijn er honderd handtekenin­gen verzameld tegen het terrein.

Veertig daarvan zijn ontvankelijk verklaard. Veertig mensen dus die er echt last van hebben. Zij: âAls ze aan het crossen waren en mijn dochter van de schommel viel, dan kon ik haar niet horen roepen aan de andere kant van de tuin.

Hij: Het is echt een enorme her­rie als de wind deze kant op staat.

Inmiddels is de sfeer in de buurt steeds grimmiger geworden. Het gaat hard tegen hard. Volgens de twee is er een sfeer ontstaan dat je niet voor je mening uit mag ko­men. Hij: En daar heeft oud burgemeester Van de Vondervoort aan bijgedragen, door te stellen dat er maar een enkeling tegen het crossen is en dat Boekel zo cross-minded is. We willen niet met onze naam in de krant. Dat is niet voor niets. Er wordt gedreigd.

Dat ze je wel weten te vinden als je er werk van maakt. Ze zijn op­gelucht dat het terrein nu dicht is.

Het is niet dat ze anderen hun hobby niet gunnen. Crossen, pri­ma, maar dan ergens waar ande­ren er geen last van hebben. Zon regionaal crossterrein bijvoorbeeld. Hij:  Ze huilen krokodillen­tranen, echt. Er werd al jaren over een regionaal crossterrein gespro­ken, maar daar wilden de crossers en de gemeente nooit aan meewer­ken. Want ze hadden hier toch al zon mooi terrein? Ze krijgen vier ton voor dat regionale terrein!

Over die drie laatste wedstrijden die nu vergund zijn, zijn ze mild.

Zij: Ik gun ze het. Als dat écht de laatste drie wedstrijden zijn.

Bezwaarmakers van het eerste uur
Harry Putter is degene die dertig jaar geleden begon met zijn strijd tegen het motorcrossterrein. Hans Kempkes sloot zich later bij hem aan. Ik heb dertig jaar tegen die crossbaan gevochten. Het breidde steeds verder uit. Er werden ook steeds meer bomen gekapt. Als ze aan het crossen waren, werd je gek van het lawaai, het stof en de stank. Ik kon soms niet eens bij mijn huis komen bij wedstrijden, dan moest ik aantonen dat ik er woonde.

Putter is blij dat het terrein nu ein­delijk gesloten wordt. Hij woont al vijf jaar niet meer aan Het Bezui­denhout, maar weet nog goed hoe erg de overlast was. Hij weet ook nog van de honderd handtekenin­gen.  Daar waren ook wel mensen uit de buurt van Huize Padua bij. Maar dat is ook vlakbij. Als de wind die kant op staat, is de herrie daar ook enorm. De crossvereni­ging is toen overigens een tegenactie begonnen.

Volgens Putter zijn er heel wat om­wonenden die niets durven te zeggen. Dan zeiden ze tegen mij dat ik vooral door moest gaan met mijn strijd, maar dat ze me helaas niet konden helpen. Het vervelen­de in die hoek is dat iedereen die er woont, wel een broer of neef heeft die crosst. Ze durven er niets van te zeggen. Ja, er zijn veel meer mensen die er de pest aan hebben. Hans Kempkes is ook wel be­dreigd. Dan zeiden ze tegen hem: je moet oppassen wat je doet, want ik heb mijn motorcrossers niet meer in de hand. Hij heeft daar toen nog aangifte van gedaan.

Wat betreft de sluiting nu: ons gro­te geluk is dat de Brabants Milieu Federatie en Vrom de strijd van ons overgenomen hebben.

Mensen gunnen elkaar de hobby niet

Edwin van den Elsen heeft zijn werkplaats pal naast het crosster­rein, aan de Putakker.  Mensen gunnen het elkaar niet. Dan gaan ze wandelen en ja, dan hebben ze er last van. Maar het crossen hoort gewoon bij Boekel. Ik heb er nooit last van. Hij vindt dat de tegen­standers eigenlijk maar wat zeu­ren.  De gemeente is ook altijd voorstander geweest van het ter­rein. Maar helaas hebben ze vroeger hun huiswerk niet gedaan. Hij doelt op het jarenlang gedogen van het terrein. Pas in 2005 wilde Boekel het terrein legaliseren. Maar die vlieger ging toen niet op.

Van den Elsen:  Ach, ze crossen maar acht uurtjes per week. Wat is dat nou? In de winter crossen ze al niet meer, omdat de baan te nat is en in de zomer is de baan ook an­derhalve maand dicht.

Zijn directe buren aan de Putakker hebben volgens hem ook helemaal geen problemen met het terrein.  Ze parkeren daar zelfs op hun grasland als er wedstrijden zijn.

Hij begrijpt wel dat mensen wat meer overlast hebben bij wedstrij­den. Tuurlijk, dan is het drukker, en dan crossen ze langer. Maar dat is maar drie dagen per jaar. En dan vind ik het een kwestie van wat gun je elkaar?

Net als Van den Elsen is “buur­vrouw Marie-Louise Cranen hele­maal niet opgelucht dat het terrein dicht moet. Integendeel. Cranen woont op de Putakker 3, pal naast het terrein. Wij hebben er nooit echt last van gehad. Je moet elkaar ook de hobby gunnen. Het bracht ook een stuk gezelligheid mee, met die wedstrijden en zo. Mijn kinderen vonden het altijd mooi om te gaan kijken. Cranen kan zich wel voorstellen dat mensen er last van hebben. Maar wij werken allebei op zaterdag, dus ja, dan heb je er ook minder last van. Ze ziet dat het terrein de buurt verdeeld. „ De tegenstanders komen niet meer op de buurtfeesten bijvoor­beeld. Het geeft spanningen.

In het nieuws
Motorcrossterrein (4)


Brabants Dagblad, zaterdag 29 januari 2011
CROSSWEDSTRIJDEN BOEKEL

Bos “kon cross niet weigeren

Volgens burgemeester Bos moest Boekel wel een vergunning afgeven voor crosswedstrijden op het illegale circuit Bezuidenhout. “Er zijn geen weige­ringsgronden. Maar die zijn er juist wél, zo blijkt.

door Lieke Mulder l.mulder@bd.nl

BOEKEL
 Op geen enkele grond kon Boekel de gevraagde vergun­ning voor crosswedstrijden op Be­zuidenhout weigeren. Aldus bur­gemeester Pierre Bos. Hij weer­spreekt met klem dat er sprake is van “onbehoorlijk bestuur, ook al heeft de Raad van State crossen op het terrein verboden. In een me­mo aan de raad licht de burge­meester het besluit toe. Daarin somt hij vijf redenen op op basis waarvan hij een evenementenver­gunning had kunnen weigeren. Bos stelt dat geen van die weigeringgronden hier geldt.

Bos “vergeet daarbij echter de zes­de reden uit zijn eigen APV te noemen: “De burgemeester verbiedt het meldingsplichtige evenement indien aannemelijk is dat niet aan de voorwaarden is of zal worden voldaan dan wel dat bij de wet of door de burgemeester gestelde voorwaarden niet zullen worden nagestreefd. Een evenementenvergunning mag dus niet strijdig zijn met de wet en dus had de burgemeester geen ver­gunning mogen afgeven.

Door de passage weg te laten, heeft Bos de raad onvolledig gei­formeerd. Doorgaans wordt be­stuurders zoiets zwaar aangerekend. Geconfronteerd met die omissie erkent Bos de “fout: Ik vind dat spijtig. Maar het is niet be­wust achterwege gelaten. Ik had liever gehad dat het er wel bij had gestaan, want nu heb ik de schijn tegen me. Bos stelt “de omissie nog met de raad kort te sluiten. Hij ontkent desondanks dat hij de evenementenvergunning in strijd met de wet heeft af gegeven:  De uitspraak van de rechter ging al­leen om het bestemmingsplan. De­ze wedstrijden zijn eenmalig.


“Evenementenvergunning staat niet boven de wet, ook niet in Boekel

vervolg van pagina 21 BOEKEL  Volgens de VNG klopt het niet, dat de gemeente wel een evenementenvergunning moest af­geven voor de wedstrijden eind fe­bruari. Woordvoerder Gjalt Rame­ijer stelt dat de gemeente de ver­gunning had moeten weigeren:  Als glashard door de rechter is uit­gesproken dat er niet mag worden gecrosst, dan mag een gemeente daar ook niet via een evenemen­tenvergunning tegenin gaan. Als er een uitspraak van de rechter ligt, dan moet je je daaraan houden. Een APV-vergunning staat niet bo­ven de wet, ook niet in Boekel.

Burgemeester Pierre Bos is het daar niet mee eens:  De rechts­gang had te maken met het bestemmingsplan. Vrom heeft be­pleit dat het terrein niet meer benut mag worden voor het weke­lijks crossen. Iets anders is dan een evenementenvergunning, waar je een evenement toestaat op een plek die er qua bestemming niet op vastgesteld is. Dat is de weg die wij volgen. Het gaat hier om een blokje van drie wedstrijden, wat los staat van de milieuvergunning en het bestemmingsplan.

De Raad van State oordeelde op 1 oktober 2010 dat de gemeente het illegale terrein moest sluiten en motorcrossvereniging MC Boekel moest verbieden er nog te crossen. Gebruik is in strijd met de wet. In ieder geval tot de bodemprocedure op 22 februari van dit jaar. Die bo­demprocedure is een formaliteit. Vanaf dan is het terrein voorgoed dicht.

Burgemeester en wethouders na­men vervolgens op 26 november dat besluit: er mag niet meer ge­crosst worden, in ieder geval niet tot de bodemprocedure op 22 februari.

De wedstrijden zijn op 19 en 20 februari en op 12 maart.

Op de vraag of Boekel de uitspraak van de rechter meermaals kan om­zeilen door steeds evenementen­vergunningen af te geven, reageert de burgemeester afhoudend: Daarvoor is de APV niet be­doeld. Als gekeken wordt naar de vijf weigeringsgronden, zoals opgevoerd in het memo aan de raad, dan zou de gemeente vaker een evenementenvergunning voor crossen op het crossterrein af kunnen geven. En daarmee dus steeds de uitspraak van de hoogste rechter omzeilen.

De redenering van de burgemeester doortrekkend zou de gemeen­te, indien er een vergunning wordt aangevraagd voor een cross­wedstrijd in het bos of bijvoor­beeld op de Voskuilenheuvel, daar­voor een vergunning verlenen.

In het nieuws
Motorcrossterrein (3)


Brabants Dagblad, donderdag 20 januari 2011
MOTORCROSS Gemeente geeft vergunningen af voor wedstrijden op illegaal crossterrein

Boekel laat gewoon crossen


Tegen alle gerechtelijke uitspra­ken in, heeft Boekel nieuwe ver­gunningen afgegeven voor mo­torcrosswedstrijden op het illegale en inmiddels gesloten cross­terrein. Volgens wethouder Ted van de Loo is er niks aan de hand. Dat verzoek lag er al.

door Lieke Mulder

l.mulder@bd.nl

BOEKEL “
Motorcrossclub MC Boe­kel mag op 19 en 20 februari en 22 maart gewoon haar jaarlijkse cross­wedstrijden houden. De gemeente heeft een evenementenvergun­ning afgegeven voor de wedstrij­den. Dat is opvallend, omdat het terrein officieel al dicht is.

Het terrein ligt in een natuurge­bied. Jarenlang procedeerde Vrom om het crosscircuit gesloten te krij­gen. De Raad van State stelde Vrom in het gelijk en oordeelde vo­rig jaar dat Boekel het circuit moest sluiten en ook niet tijdelijk open mocht houden in afwach­ting van de bodemprocedure op 22 februari. Die procedure is enkel for­maliteit, de sluiting is vanaf dan onherroepelijk.

Met de via de APV verleende ver­gunningen gaat Boekel recht­streeks tegen de uitspraak van de rechter in. Gjalt Rameijer van de VNG:  Als de Raad van State glashard heeft gezegd dat er niet ge­crosst mag worden op het terrein, dan mag een gemeente daar niet tegenin gaan met een APV.

Volgens wethouder Ted van de Loo is er echter niets aan de hand:  Als je een vergunning vraagt voor crossen op een braakliggend stuk land, dan kan de gemeente altijd een evenementenvergunning in het kader van de APV afgeven. Hier dus ook. En dat zal ook nog kunnen als de bodemprocedure is geweest. Van de Loo vindt niet dat er sprake is van onbehoorlijk bestuur. Het is allemaal heel precair, maar het mag juridisch. Dus dan geven we die vergunning af. De vereniging houdt elk jaar die wedstrijden, daar hadden ze op ge­rekend. De crossvereniging zelf is blij verrast dat ze hun wedstrijden mogen houden. Voorzitter Peter van Uden: We hadden het niet verwacht. We zijn blij dat de ge­meente de vergunning heeft afgegeven. Zolang het terrein er ligt, blijven we vergunningen aanvra­gen. Als de gemeente ze afgeeft, dan vragen we ze zo honderd keer per jaar aan.

Wethouder Van de Loo: Dit gaat gewoon om drie wedstrijden die ze elk jaar houden. Van de Loo wil niet zeggen of hij van plan is vaker een APV-vergunning af te ge­ven: Dan lopen we vooruit op de zaken.

Woordvoerder Gerard Westerhof van de Vrom-inspectie wil niet in­houdelijk op de zaak ingaan:  Wij wachten de bodemprocedure af. Ik begrijp dat ze nu een evenemen­tenvergunning hebben afgegeven. Of dat mag, is niet aan Vrom.

In het nieuws
Motorcrossterrein (2)


Brabants Dagblad, donderdag 6 januari 2011

COLLEGEBESLUIT Boekels college sluit crossterrein Bezuidenhout, maar doet dat “zeker niet van harte

Definitief einde crossterrein Boekel


Het motorcrossterrein in Boekel gaat definitief dicht. Dat heeft het Boekelse college besloten.

B&W konden niet anders, na een uitspraak van de rechter in oktober. De motorclub reageert gelaten. Het steekt dat ze dat ons vanuit Den Haag opleggen.

door Lieke Mulder

BOEKEL
Het is triest, heel erg triest, maar het zat eraan te ko­men Voorzitter Peter van Uden van Motorsport Club Boekel (MC Boekel) is kwaad. Niet op de ge­meente, maar op de “ hoge heren in Den Haag. Na een uitspraak van de Hoge Raad in oktober, kon de gemeente niet anders dan het ter­rein sluiten. Dat beseft Van Uden ook. Dinsdag werd dat besluit in een gesprek met de vereniging toe­gelicht. Van Uden:  De gemeente heeft echt zijn best voor ons gedaan. Crossen hoort gewoon bij Boekel. Vraag het een willekeurige Boekelaar, en negentig procent zal dat beamen. De wijze heren in Den Haag hebben echter anders besloten, en dat steekt heel erg.

Wethouder Ted van de Loo beaamt dat het besluit met de nodige tegenzin is genomen: Natuurlijk staan we als college altijd achter onze besluiten. Maar ik heb wel aangegeven dat we deze beslissing zeker niet van harte hebben geno­men. We konden echter niet an­ders, gezien de uitspraak van de rechter, begin oktober.Die wees toen de vraag om het terrein nog even open te houden, af en eiste van de gemeente dat deze snel een nieuwe beslissing zou nemen.

Over vier weken gaat het terrein definitief dicht. Op 22 februari dient nog een bodemprocedure, maar dat is slechts een formaliteit. Van Uden: Daar is niets van te verwachten. Dit is definitief het einde verhaal. Feitelijk betekent dit dat er nooit meer gecrosst wordt op het terrein. Vanwege het weer doen we dat al sinds novem­ber niet meer.MC Boekel zet nu al haar hoop op het regionale crossterrein dat in Landerd moet komen. Of de financiering rond­komt is echter zeer de vraag. Zo ontkent de provincie ooit een toe­zegging gedaan te hebben de helft bij te dragen. Van de Loo: Er is be­gin februari een gesprek tussen de verschillende partijen. De provin­cie zal daar ook bij te zijn. Op de vraag of dan een toezegging van de provincie te verwachten is, stelt Van de Loo dat dat allemaal niet zo snel gaat.Maar het is goed dat ze erbij willen zijn.

In het nieuws
Motorcrossterrein (1)


Brabants Dagblad, 6 november 2010

Crossers blijven met lege handen achter

De komst van een crosster­rein op de grens van Zee­land en Odiliapeel is nog onzekerder geworden dan die al was. Gemeenten en pro­vincie laten het afweten.

door Tjeu van Ras

M
otorcrossers zijn in hun sport gewend aan lastige parcour­sen. Het is deel van hun sport, ze zijn er op getraind om hindernissen bekwaam te ne­men. Een behendigheidssport is het, die veel vergt van coureurs. Maar de hindernissen die de spor­ters moeten nemen om een fat­soenlijk crossterrein te krijgen, zijn niet alleen eindeloos in aantal, ze zijn bijna onneembaar aan het worden. De politiek trapt op de rem als het op de centen aankomt. Motorcrossers hebben de laatste ja­ren veel minder gelegenheid om hun sport dicht bij huis te beoefe­nen. Het is een lawaaisport en dat zorgde ervoor dat op veel plaatsen het eigen terrein voor verenigin­gen werd gesloten. De kaart in de krant van donderdag spreekt wat dat betreft boekdelen. Nog maar een paar decennia geleden had elk dorp - zeker in deze regio - een of meer crossterreinen. De jaarlijkse cross trok altijd veel publiek, ieder dorp had zijn eigen favorieten. Maar lang niet al die dorpscircuits waren veilig. En motorcross gaat met herrie gepaard. Twee belangrij­ke factoren die zorgden dat in de laatste 25 jaar het ene terrein na het andere werd gesloten. Soms kwam daar iets voor in de plaats, zoals een regionaal crossterrein in Berghem. In de regio Uden-Veg­hel- Oss kunnen de sporters nog te­recht in Heeswijk ( Stanserhorn), Berghem (New Seven Hills), ze worden gedoogd in Volkel ( Schei­weg) en Boekel (Bezuidenhoutweg). Maar Boekel moet dicht van de provincie, dus ook dat terrein gaat verloren.

Er is tot nu toe nog weinig voor in de plaats gekomen. Crossers zijn er nog steeds, veel zelfs. Ze zou­den, zo is jaren geleden al beloofd, een prachtig terrein krijgen in Zee­land, op een stuk grond grenzend aan Odiliapeel. Jaren geleden zijn er al afspraken over gemaakt: Boe­kel, Landerd, Uden en Veghel zouden samen de portemonnee trekken om dat circuit mogelijk te ma­ken. En de provincie zou een forse duit in het zakje doen.

Er is tot nu toe weinig garen op de klos gekomen. De gemeente Veg­hel vindt het volgens de wethou­der “een heel moeilijk verhaal

Ook Uden schuift de besluitvor­ming nog vooruit. Landerd stelt wellicht wel volgende week het be­loofde bedrag ter beschikking. Boe­kel is de enige gemeente die het he­le bedrag in de knip heeft. Dat alleen al is voldoende om somber te zijn over het welslagen van dit plan.

Bezuinigingen voeren de gemeente aan voor hun houding. De provincie heeft zich daarbij aangeslo­ten, zo werd deze week ook al aan­gevoerd. En die provincie blijkt niets te weten van toezeggingen.

Gedeputeerde Van Heugten ont­kent dat ooit is zwart op wit is toe­gezegd dat de provincie voor de helft zou bijdragen.

Een onthutsende mededeling voor al die mensen die hun zinnen op het nieuwe terrein hebben gezet.

Het is blijkbaar mogelijk dat ge­meenten roepen dat de provincie over de brug komt zonder dat met die provincie ook maar iets is overeengekomen. Zon besluit over een eventuele bijdrage van de pro­vincie zou er nog moeten komen.

De motorcrossclubs blijven voorlo­pig met lege handen achter. Ze zijn de afgelopen jaren constant aan het lijntje gehouden.

Als straks de Boekelse baan geslo­ten is, is er weinig meer te crossen. Alleen ver van huis kunnen ze nog terecht. Of illegaal dicht bij huis. Dat wil niemand, maar zo­veel onzorgvuldigheid werkt dat wel in de hand.

Tjeu van Ras is redacteur bij het Bra­bants Dagblad.